ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

742

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و انيسون و نانخواه و كشوث و شكاع و باذ آورذ از هر يكى بنج درم سنك ، اين‌همه را بجوشانذ با سه رطل آب تا بيك « 1 » رطل باز آيذ و « 2 » آنكاه ده درم سنك ازين طبيخ با ده درم سنك سكنگبين بزورى با اين قرص بخورذ بناشتا و نكاه - دارذ تا كرم نكردذ ازين علاج ، باز اكر كرم كردذ اين طبيخ به كار دارذ [ صفت او ] « 3 » : بكيرذ كشك جو بنج ستير بيخ كرفش و رازيانه و تخم هر دو و انيسون و تخم كسنى و غافث و افسنتين و لك و ريوند و روينه و شكاع و بادآورد از هر يكى سه درم سنك سنبل و بيخ سوس از هر يكى شش درم سنك كل سرخ دوازده درم سنك مصطكى دو درم سنك ، اين‌همه « 4 » با بنج ستير ميويز و با جهار رطل آب بجوشاند تا بيك رطل باز آيذ و شربتى مقدار سه ستير بوذ با شكّر و روغن باذام از شكر ده درم سنك وز « 5 » روغن دو درم سنك ، يك هفته برين بباشذ تا كرمى كم كردذ انكاه هر دو شبى يك‌بار شكم ارد بدوا التربدى ، اكر نوبه كم نكردذ بذان معجون شكم آرذ كياذ كردم ، و كر كوشت خورذ مطنجنه بايذ و قليه و ثريد ( f . 593 ) و خوردى جرب انكاه كتب نقصان كرفته بوذ ، و اكنون بارى حيله بايذ كردن تا « 6 » عرق آيد هر روزى اكر « 6 » بكرمابه روذ روا بوذ و بيش از غذا بايذ رفتن و هيج آب نبايذ خوردن اندرين تب و همه آب با سكنكين خورذ و بى او نخورذ و دايم آن داروها خورذ كى ادرار كند ، و بيشتر اين‌جنين تب باستسقا بلغمى باز كردذ آنك لحمى كويندش و آنكاه جن آن « 7 » نشان ديذى بدان باب باز كرد و علاج استسقا لحمى كن بسكزينيا و دوا الكركم و اثاناسيا و دنيد كل و دنيد ريوند و دوا اللّك را بدين باب حظ « 8 » عظيم است و اين داروها به مقدار كرمى تب و

--> ( 2 - 1 ) - ف : باز ايذ ( 3 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 4 ) - ف : افزوده . را ( 5 ) - ف : و از ( 6 - 6 ) - ف : هر اينه عرق ايذ اكر هر روزى ( 7 ) - ف : اين ( 8 ) - ف : حظى